*วันแรกของต้นหอม

posted on 25 Aug 2009 01:28 by nuya23

     วันที่ 24 สิงหาคม เป็นวันแรกที่ต้องอยู่คนเดียวหลังจาก นายอ้วนต้องไปทำภาระกิจ "การจากไปคนของที่เขารักที่สุดในโลก" วันนี้ฝนตกตอนเช้าก่อนไปสอบ

ต้นหอม: ......ง่าส์ ฝนตกจะไปสอบไงเนี้ย?

นายอ้วน:สงสัยอาจารย์คงตอ้งเรื่อนวันสอบแล้วละ(-*-)

ต้นหอม:(เปิดโทรศัพท์ดูนาฬิกา)10.20 สอบ11.00 ฝนคงจะไม่หยุด นอนต่อดีกว่า(Zzz....)

-----ผ่านไปครึ่งชั่วโมง-----

นายอ้วน:.....เฮ่ย ฝนหยุดตกแล้ว

ต้นหอม:ง่า-*-นึกว่าจะไม่ได้ไปสอบแล้วงะ

-----ไปอาบน้ำอย่างรวดเร็ว-----ไปถึงห้องสอบ11.15-----

อาจารย์:นิเธอ...ลืมไปหรอว่าสอบวันนี้

ต้นหอม:เปล่าค่ะ...ฝนตก(ตอบด้วยอาการหงุดหงิด นอนไม่พอ)

-----ตอนเย็น 16.00 เวลาที่นายอ้วนต้องไปทำภาระกิจ-----

ต้นหอม:อ้วน....จะไปแล้วหรอ

นายอ้วน:งืม....

ต้นหอม:(หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กด...กด...กด....แล้วก็กด)อ้วน อัดเสียงอ้วนไว้หน่อยจิ

นายอ้วน:=^o^= ครับบ (กุ กิ๊ กุ กิ๊...................)

-----(บรื่นๆๆ......เสียงรถมารับนายอ้วน)-----

ต้นหอม:บ๊าบ~แล้วโทรมาด้วยนะ

นายอ้วน: ครับบบบบบ

------เวลาแห่งการรอค่อยก็เกิดขึ้น------

  ที่จริงวันนี้ไม่ใช่วันแรกของการรอคอยหรอก แต่ความรู้สึกวันนี้ตอนนี้เหงามาก อยู่คนเดียวไม่มีคนมาค่อยกวนประสาท ไม่มีคนมาค่อยง้อเวลาที่งอน ไม่มีคนมาจุ๊บก่อนนอน ไม่มีคนพาไปซื้อข้าวเวลาหิว ทุกสิ่งอย่างตั้งแต่วันพรุ่งนี้ต้องไปทำเองทั้งหมดเลย เหงาเหมือนกันนะตอนแรกนึกว่าจะอยู่ได้สะอีกงะ แต่ก็ต้องอยู่คนเดียวให้ได้เพราะแด๋วอ้วนก็ต้องไปอยุ่ที่ไกลกว่านี้อีก(เป้นเรื่องของอนาคตที่อ้วนต้องตัดสินใจอีกที) ขนาดไปแค่ 6 วันนะเนี้ยวันแรกเราก็ไม่ไหวแล้วหรอเนี้ย ต้องอยู่คนเดียวอีกแล้วงะ อยู่คนเดียวอีกแล้วววววววว แต่จะให้ทำไงได้ละถ้าถึงวันนั้นที่เราต้องไกลห่างกันกว่านี้ไม่ได้รอแค่ 6 วัน อาจจะรอ 1สัปดาห์ 2สัปดาห์ 3เดือน 4เดือน ไกลห่างไปอีกอะ ทำไมเราถึงต้องมีความรู้สึกแบบนี้ด้วย เมื่อก่อนที่อยู่คนเดียวทำไมอยู่ได้ละ(ทำไมกันT^T)

 

 

รักอ้วนนะ

โดย :Tonhom.

 

 

edit @ 25 Aug 2009 02:05:54 by ~*บันทึกต้นหอม*~

edit @ 25 Aug 2009 02:06:42 by ~*บันทึกต้นหอม*~

edit @ 25 Aug 2009 02:07:18 by ~*บันทึกต้นหอม*~

edit @ 25 Aug 2009 02:53:50 by ~*บันทึกต้นหอม*~

edit @ 25 Aug 2009 02:54:25 by ~*บันทึกต้นหอม*~

      พูดถึงเรื่อง"ถูกทิ้ง" ใครที่เคยมีความรักที่ไม่สมหวังก็ต้องเคยถูกทิ้งกันมาบ้างแล้ว ทั้งโดนทิ้ง และทิ้งเอง มันก็เจ็บกันทั้งสองฝ่าย "ใช่ปะ" แต่ถ้าลองมาคิดดูใหม่ ..."เอ่อ มันก็เป็นประสบการณ์ที่ดีนะ" ไม่มีใครหรอกที่จะประสบความสำเร็จไปตลอดชีวิด (หรือถ้ามี ขอนับถือให้เจ้าว่าเป็น"เทพ" ไปเลย) หลายครั้งกับความรักที่ไม่สมหวัง เคยคิดว่า "ไม่มีคนรักกูเลย--*" มันก็เป็นไปตามอารมณ์น้อยใจ เสียใจ ผิดหวัง เหมือนทุกอย่างในชีวิตล้มเหวไปหมด แต่หลายวันผ่านไปเริ่มคิดได้ เริ่มขำตัวเองว่าทำไปได้ เคยมีที่ว่า"ทำร้ายตัวเอง" ก็มีแต่ในเมื่อยังใช้คำว่ามนุษย์อยู่ มันก็กลัวตายอะนะ ไม่มีหรอกใครที่ไม่รักตัวเอง ลองคิดดูสิ ที่เรามีชีวิตอยู่จนถึงทุกวันเนี้ยรอดมาได้อย่างไร? ทั้งโรคภัยไข้เจ็บต่างๆนานาที่นับวันก็มีการกลายพันธุ์กันมากขึ้น เรากินอาหารเพื่อนรักษาชีวิตให้อยู่รอด(ในวงเล็บพวก "อยู่เพื่อนกิน"--*)

วิธีที่จะทำให้ผ่านพ้นไปได้(ในความคิดของต้นหอม\0/)

-เมื่อเจอเหตุการ "ถูกทิ้ง" โดยไม่คาดฝันมาก่อน เดินไปที่ห้องน้ำแล้วเปิดน้ำให้มันไหลเปียกไปทั้งตัว(ทั้งชุดนั้นแหละ)แล้วก็ร้องไห้ออกมาดังๆ แล้วให้มันสุดๆๆไปเลย(อาจจะคุ้ยๆกันแต่แจ๋มนะเจ้าค่ะ~) ร้องไห้ให้มันเหนื่อยไปเลย ปล.อย่าแช่จนตัวเปลื่อยละแด๋วจะไม่สบายนะเจ้าค่ะ

-เมื่อน้ำตามันไหลรินไปกับน้ำแล้วยังไม่หาย ให้หาคนที่เราไว้ใจปลับทุกข์เล่าไปเลยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ถ้าเจอผู้ฟังที่ดีเขาก็จะรับฟังและอาจจะให้คำปรึกษาแนะนำสิ่งดีๆให้เราสบายใจ แต่ถ้าเจอพวกที่แบบว่า "เฮ่ย...อย่าไปย้อมต้องแก้แค้น" อันนี้บอกได้เลยว่าเป็นทางที่ผิดแล้วละเพราะคนที่ให้คำปรึกษาแบบนี้ เป็นพวกเจ้าคิดเจ้าแค้นไม่ยอมคนนะ มันยิงจะพาเหามาใส่หัวเราเพิ่มด้วยซ้ำเราต้องยึดหลักตัวเราไว้

-ปลับทุกข์แล้วแต่ก็ยังเจ็บใจอยู่ดี ขอบอกว่าอันนี้เป็นทางที่ดีที่สุดคือ "ไปชอปปิ้ง" อันนี้จะไปกับเพื่อนหรือไปคนเดียวก็ไม่ว่ากัน(สำหลับต้นหอมแล้วไปคนเดียวดีกว่าเจ้าค่ะ อิอิ) เพราะเป็นสิ่งที่ผู้หญิงทุกคนชอบกันอยู่แล้ว ได้ไปเจอแอร์เย็นๆ ผู้คนมาหน้าหลายตา(อาจจะเจอหนุ่มหล่อ)ก็ว่ากันไป ปล.วิธีนี้อาจจะทำให้เงินในกระเป๋าแห้ง โดยไม่รู้ตัวแต่ก็คุ้มค่านะกับสิ่งดีๆที่ซื้อให้กับชีวิต

-ข้อที่ไม่แนะนำคือสุรา และยาเสพติด "สุราเมรยมชฺชปมาทฏฺฐานา เวรมณี สิกฺขาปทํ สมาทิยามิ"อันนี้อยากรู้จิงๆเลยว่าพวกที่เล่นยา อะไรพวกเนี้ยมันมีประโยชน์ตรงไหนหรอ(ต้นหอมไม่เข้าใจ) แค่เห็นส่วนผสมมันในทีวีแล้ว "นั้นมันยาฆ่าเมลงชัด" คือว่าคุณเป็นเมลงหรอเจ้าค่ะ เอาเงินที่ซื้อของไม่มีประโยชน์พวกนี้มาเก็บซื้อของ หรือทำบุญยังมีประโยชน์กว่าอีก ใครที่อยากจะเลิกก็ขอเป็นกำลังใจให้นะเจ้าค่ะ"ถ้าคุณเลิกได้ คุณคือ ฅนตัวจริง"

วิธีที่ต้นหอมกล่าวมาทั้งหมดก็เป็นแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น หลายๆคนก็คงมีวิธีแก้ทุกข์ไปต่างๆนานาแต่ขอให้จำไว้ว่าทุกชีวิตสำคัญหมด ไม่มีใครรักเรามากเท่ากับเรารักตัวเองหรอ ขอแค่สู้ต่อไปพรุ่งนี้ยังไงมันก็ต้องดีขึ้นแหละ

"มีชีวิตเพื่อวันพรุ่งนี้"

โดย: Tonhom.

 

=o[First Blood]o=

posted on 24 Aug 2009 19:13 by nuya23

Wowๆๆๆๆ สวัสดิ์เจ้าค่า~ พ่อแม่พี่น้องนี้คือ Blog ของต้นหอมเองจ้า~...

...เป็นวันแรกเลยน้าที่มาทำ Blog แห่งนี้ไม่รู้ว่าจะมีใครเข้ามาอ่านรึเปล่า--*

วันนี้เป็น First ของต้นหอมขอแนะนำตัวเลยละกันนะเจ้าค่า~

First Blood ของต้นหอม----- 2 มีนาคมจ้าค่าพี่น้องO^O

First Love ก็ ><"(เขินนะ)-----1 กันยายน กับนายอ้วน(^U^)

นิสัยใจคออะหรอ-----ก็เป็นคนขี้งอนตามภาษาผู้หญิงอะนะ

งานอดิเรก------ดูไอ้อ้วนเล่นเกม แล้วก็แย้งเล่นเน็ทเป็นบางครั้ง(อิอิ)

อาหารที่ชอบ-----กินได้หมดละ ขอให้มีกลิ่นหอมๆก็อร่อยแล้ว (หิวเลยงิ-*-)

ความใฝ่ฝัน----- I wanna be the producer อยากเป็นผู้กำกับหนังจ้า

สีที่ชอบ-----ม่วง น้ำเงิน เขียว เหลือง แสด แดง (เห่เห่ชอบทุกสีงะ)

สิ่งที่ต้องทำทุกวัน-----กินยาคูลท์ จุ๊บไอ้อ้วนก่อนนอน must have i'm done everyday

นี้ก็เป็น Introduction คร่าวๆนะเจ้าค่ะ ไม่รู้ว่าคนมาอ่านจะเห็นว่าไรสาระรึเปล่า

เหเห...ไงก็ติดตาม Blog ของต้นหอมด้วยนะเจ้าค่ะ

โดย:Tonhom.

edit @ 24 Aug 2009 20:08:14 by ~*บันทึกต้นหอม*~